Shirinlikni juda ko‘p odamlar yaxshi ko‘radi. Shakar solingan choy, konfet, pechenye, pishiriqlar yoki ovqatdan keyingi biror shirin narsa asta-sekin har kunlik odatga aylanishi mumkin.
Shirinlik istashning o‘zi insonda biror muammo borligini anglatmaydi. Muammo shirinlik zavqdan ko‘ra doimiy ehtiyojga aylanganida boshlanadi.
Ba’zan inson o‘zidan shirinlik xohlayaptimi-yo‘qmi, deb so‘ramaydi ham. Shunchaki choyga konfet oladi yoki ovqatdan keyin avtomatik ravishda biror shirin narsa izlaydi.
Shirinlikka odat qanday shakllanadi?
Shirin ta’m yoqimli bo‘lgani uchun miya bunday ovqatlanish odatini oson eslab qoladi.
Bundan tashqari, shirinlik har doim ham ochlik bilan bog‘liq emas. U ma’lum vaziyatning bir qismiga aylanishi mumkin: tushlikdan keyin choy, ish paytida pechenye, kechqurun shirinlik yoki suhbat vaqtida konfet.
Shunday qilib, quyidagi zanjir paydo bo‘ladi:
vaziyat → odatiy harakat → yoqimli his
Vaqt o‘tishi bilan haqiqiy ochlik bo‘lmasa ham, shirinlik avtomatik reaksiyaga aylanishi mumkin.
Shirinlikni dushman deb e’lon qilish shart emas
Ko‘pchilik uchun barcha shirinliklarni butunlay taqiqlash shart emas.
Shirinlikni ovqatlanishga yoqimli qo‘shimcha sifatida iste’mol qilish bilan uni doimo yeyish odatini farqlay bilish ancha foydali.
Inson ba’zan bir bo‘lak tort yoki bir nechta konfet yesa, buning o‘zi noto‘g‘ri ovqatlanish degani emas. Muhimi — umumiy ovqatlanish tarzi va shirin mahsulotlar unda qanchalik katta o‘rin egallashi.
Nimadan boshlash mumkin?
Darhol shakardan butunlay voz kechish shart emas.
Oddiy kuzatishdan boshlash mumkin:
Menga qaysi paytda shirinlik istagi paydo bo‘ladi?
Bu ochlikdanmi? Zerikishdanmi? Dam olish paytidami? Choydan keyinmi? Charchoq sabablimi? Yoki shirinlik ko‘z oldida turgani uchunmi?
Javob ba’zan shirinlikni xohlash sababi ovqat emas, balki odat ekanini tushunishga yordam beradi.
Shirinlikni doimo ko‘z oldida saqlamaslik
Ovqatlanish odatlariga atrof-muhit ham ta’sir qiladi.
Agar konfet, pechenye va boshqa shirinliklar doimo ko‘z oldida tursa, ularga qo‘l cho‘zish oson bo‘ladi.
Shuning uchun ba’zan mahsulotning joylashuvini o‘zgartirishning o‘zi kifoya: ko‘p miqdordagi shirinliklarni ko‘z oldida saqlamaslik va ozroq miqdorda sotib olish.
Bu taqiq emas. Faqat avtomatik harakatni biroz kamaytiradi.
Shirinlik o‘rniga doimiy tamaddilar bo‘lmasin
Ba’zan inson konfetdan voz kechib, ovqatlar orasida boshqa mahsulotlarni doimo yeyishni boshlaydi.
Shuning uchun faqat bitta mahsulotga emas, balki umumiy ovqatlanish tartibiga qarash kerak.
Oqsil, kletchatka va boshqa zarur oziq moddalar yetarli bo‘lgan to‘yimli ovqat uzoqroq vaqt to‘qlik hissini saqlashga yordam berishi mumkin.
Choy-chi?
Ko‘p odamlarda shirinlikka odat aynan choy yoki qahvadan boshlanadi.
Agar bir piyola choyga bir necha qoshiq shakar solishga o‘rgangan bo‘lsangiz, bir kunda butunlay to‘xtatish shart emas.
Shakar miqdorini asta-sekin kamaytirish mumkin. Shunda ta’m sezish ham yangi miqdorga moslashib boradi.
Ayrim odamlar vaqt o‘tishi bilan shakarsiz choyga ham bemalol o‘rganib ketadi.
Eng muhimi — ovqatlanishni doimiy nazoratga aylantirmaslik
Sog‘lom odat doimiy kurashga o‘xshamasligi kerak: «Bu mumkin emas, bu ham mumkin emas, buni esa faqat ma’lum kunda yeyish mumkin».
Bunday yondashuv tez charchatishi mumkin.
O‘z odatlarimizni kuzatish va haqiqatan xalaqit berayotganlarini asta-sekin o‘zgartirish ancha amaliy yo‘ldir.
Shirinlik zavq bo‘lib qolishi mumkin, ammo u avtomatik ehtiyojga aylanmasligi kerak.
Ba’zan eng yaxshi natija butunlay voz kechish emas, balki oddiy o‘zgarishdan keladi: shakarni biroz kamaytirish, shirinlikni biroz kamroq iste’mol qilish va tanlovga biroz ko‘proq e’tibor berish.