Телефон анчадан бери шунчаки алоқа воситаси бўлиб қолмаган.
У орқали ишлаймиз, мулоқот қиламиз, харидлар учун тўлов қиламиз, маълумот излаймиз, ўқиймиз, ўрганамиз, суратга оламиз ва кундалик кўплаб вазифаларни ҳал қиламиз.
Аслида, у жуда фойдали восита.
Аммо битта муаммо бор: восита сездирмасдан доимий чалғитиш манбаига айланиши мумкин.
Телефонни нима учун қўлга оляпсиз?
Баъзан телефонни аниқ мақсад билан оламиз:
қўнғироқ қилиш, хабар ёзиш, манзилни топиш ёки керакли маълумотни текшириш учун.
Аммо баъзан бошқача бўлади.
Телефон деярли автоматик равишда қўлимизга тушади.
«Шунчаки кўриб қўяман».
Битта илова очилади, кейин бошқаси, ундан сўнг лента, видеолар, изоҳлар...
Йигирма дақиқадан кейин эса телефонни нима сабабдан олганимизни ҳам унутамиз.
Муаммо айнан шу ерда бошланади.
Телефон нафақат вақтимизни олади
Телефонда ўтказилган беш дақиқа жуда камдек туюлади.
Аммо бундай ҳолатлар кўп бўлса, улар соатларга йиғилади.
Бунда фақат вақт йўқотилмайди.
Ҳар бир чалғиш қилаётган ишимизни: меҳнатни, суҳбатни, дам олишни, уй юмушларини ёки ўз фикрларимизни бўлади.
Баъзан кун давомида телефон сабабли ҳаётимизни неча марта ўзимиз бўлиб юбораётганимизни ҳам сезмаймиз.
Ҳамма нарсада телефон айбдор эмас
Телефонни душман қилиб кўрсатиш керак эмас.
У ҳақиқатан ҳам ҳаётимизни анча қулайлаштиради.
Муаммо қурилманинг ўзида эмас, ундан қандай фойдаланишимизда.
Болғадан қурилишда фойдаланиш мумкин, мақсадсиз равишда тинмай уриб ҳам туриш мумкин.
Телефон билан ҳам шунга ўхшаш.
Яхши восита вазифаларни ҳал қилишга ёрдам бериши керак, янги муаммолар яратмаслиги керак.
Телефоннинг аниқ вазифасини қайтаринг
Телефонни олишдан олдин баъзан ўзингиздан сўраб кўринг:
«Мен ҳозир нима қилмоқчиман?»
Агар аниқ жавоб бўлса — ишни бажаринг ва телефонни четга қўйинг.
Агар жавоб бўлмаса, эҳтимол ҳозир телефон сизга умуман керак эмас.
Бу оддий қоида маъносиз варақлашни сезиларли камайтириши мумкин.
Телефонсиз жой ва вақт яратинг
Бутун кун телефонни четга қўйиш шарт эмас.
Телефон керак бўлмайдиган бир нечта ҳолатни белгилашнинг ўзи кифоя.
Масалан:
-
овқатланиш пайтида;
-
яқин инсонлар билан суҳбатда;
-
диққатни талаб қиладиган иш вақтида;
-
сайр пайтида;
-
ухлашдан олдин.
Бу қатъий тақиқ эмас.
Бу ҳеч бўлмаганда баъзан айни пайтда қаерда бўлсангиз, ўша ерда тўлиқ бўлиш имкониятидир.
Баъзан зерикиш ҳам керак
Бугун бўш қолган ҳар бир дақиқани телефон билан тўлдиришга ўрганиб қолганмиз.
Навбатда турибмиз — телефон.
Йўлда кетяпмиз — телефон.
Кимнидир кутяпмиз — телефон.
Танаффус бўлди — яна телефон.
Аммо баъзан инсон учун бир неча дақиқа шунчаки ҳеч нарса қилмаслик ҳам фойдали.
Атрофга қараш. Ўйлаш. Дам олиш. Фикрларнинг ўз йўлида кетишига имкон бериш.
Ҳар бир бўш дақиқани ахборот билан тўлдириш шарт эмас.
Асосийси
Телефон ҳаётимиздан йўқолиши шарт эмас.
Аксинча, у жуда фойдали ёрдамчи бўлиши мумкин.
Аммо тўғри нисбатни сақлаш муҳим:
телефон бизга керак бўлганда ундан фойдаланишимиз керак, бўш бир сония пайдо бўлганда эса ҳар сафар уни қўлга олмаслигимиз керак.
Бугун ҳеч бўлмаганда бир неча марта телефонни фақат аниқ мақсад билан олиб кўринг.
Эҳтимол, ўйлаганингиздан анча кўп вақт бўшаганини сезарсиз.
Бу вақтни эса ўзингизга қайтаришингиз мумкин.
Телефон — восита.
Сизнинг ҳаётингиз эса телефондаги илова эмас.